Blogging facts

Background: Ξεκίνησα το blog αυτό τον Σεπτέμβριο του 2007. Είναι δηλαδή το δεύτερο ελληνικό fashion blog απ’οτι ξέρω. Το αναφέρω όχι για να πω ότι κάτι τέτοιο το καθιστά ξεχωριστό (υπάρχουν νεότερα αλλά απείρως καλύτερα)αλλά γιατί το χρονικό προβάδισμα μου έδωσε την δυνατότητα να έχω πλήρη εικόνα της fashion μπλογκοπορείας στην Ελλάδα.

Story: Στην αρχή εμφανίστηκαν δειλά τα πρώτα. Αν έλεγες τότε τον όρο ¨φάσιον μπλογκ¨ σε κάποιον Έλληνα, σε κοιτούσε με βλέμμα απορίας (30+ που διάβαζε μόνο περιοδικά μόδας), απέχθειας (alternative τύπισσα που δεν είχε ούτε τηλεόραση) ή ζήλειας (16χρονο που διάβαζε τα ξένα και δεν το σκέφτηκε πρώτη).

Ύστερα, ήρθε το ενδιαφέρον των περιοδικών και η ελληνική μπλογκόσφαιρα γέμισε φασιονίστας. Παρατήρησα, λοιπόν, ότι κυριολεκτικά κάθε μέρα άνοιγε τουλάχιστον ένα. Τέλειο, ε; Ναι, γιατί η βάση της μόδας είναι η συνεχής εξέλιξη και οι διαφορετικές οπτικές. Όχι, γιατί δεν υπήρχε πάντα ειλικρινές ενδιαφέρον για το αντικείμενο ή έστω προσπάθεια αυτοέκφρασης.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Πλέον, παρά τον μεγάλο αριθμό ελληνικών μπλογκ που ασχολούνται με τη μόδα (seriously, αποκλείεται να τα έχω ανακαλύψει όλα) νομίζω ότι επήλθε η πολυπόθητη ισορροπία. Φρέσκες ιδέες, προσεγμένη φωτογραφία, άουτφιτ ποστ με φαντασία και καλογραμμένα κείμενα. Δεν είναι όλα τα μπλογκς έτσι (θα έπρεπε να κλείσω το δικό μου)εντούτοις νομίζω ότι βρίσκονται στο πιο δημιουργικό σημείο. (Δες λινκς δεξιά αν αμφιβάλλεις!)

Facts: Μετά από την ανασκόπηση, συνοψίζω. Από την πρώτη μέρα που άρχισα, παράλληλα με τον χαμό των μπλογκς του εξωτερικού, μέχρι σήμερα που κι εκεί κι εδώ έχουν ηρεμήσει τα πράγματα, οι απόψεις μου παρέμειναν περίπου οι ίδιες:

  1. Το blogging ΔΕΝ είναι εύκολη υπόθεση. Όποιος διαφωνεί μάλλον δεν έχει περάσει μισή έστω ώρα κάνοντας brainstorming για να καταλήξει στη σωστή παρουσίαση ή φωτογράφιση ενός θέματος που τον καίει. Disclosure: Για το συγκεκριμένο θέμα έπρεπε να βάλω σε τάξη σκέψεις 3 χρόνων, γράφοντας αντίστοιχες φορές το κείμενο ώστε να βγαίνει νόημα και να μη σε κουράζει (πολύ).
  2. Υπάρχουν πολλά και εξαιρετικά ελληνικά fashion blogs. Αν ο πρωταρχικός σκοπός σου είναι να έχεις αυλή θαυμαστών, θα βρεις ανταγωνισμό και το χειρότερο, θα φανεί στα ποστς σου. Με λίγα λόγια, αν δεν είσαι ο εαυτός σου, δε θα σε διαβάζει κανείς. Disclosure: Been there, done that. Προσπάθησα να ακολουθήσω τη συνταγή επιτυχίας όπως την είχα στο μυαλό μου. Λίγα λόγια, αγγλικά για να προσελκύσεις μη εγχώριους αναγνώστες, πολλά outfit posts. Και τα παράτησα γιατί δεν ήμουν εγώ. Γράφω στα ελληνικά γιατί απευθύνομαι σε Έλληνες, ο λόγος μου δεν είναι πάντα περιεκτικός και το στυλ μου, ας μη κρυβόμαστε, δε μπορεί να στηρίξει ένα outfit oriented blog. Και έτσι ξέρω ότι δεν κοροϊδεύω ούτε εμένα με κάτι που δεν είμαι, ούτε εσένα που με διαβάζεις και κυνηγάς αυθεντικές ιδέες.
  3. Τα μπλογκς (οφείλουν να) είναι δημοκρατικά. Αν εμένα μου αρέσει το minimal με λίγο χρώμα, δεν περιμένω να το βρίσκεις εξίσου ενδιαφέρον. Περιμένω, όμως, κάθε άνθρωπος να αφήνει χώρο στον διπλανό του να εκφραστεί ελεύθερα. Σιχαίνομαι τα hate comments και τους κομπλεξικούς που τα κάνουν. Καλύτερα να πάρουν το κουβαδάκι τους σε άλλη παραλία, εδώ είναι ιδιωτική. Ή όπως θα έλεγε κι η AleccaRox,» it’s MY back yard. Please be nice or go home.»  Η αυτοέκθεση ενθαρρύνει τα παραγωγικά σχόλια (ναι, και τα αρνητικά). Για βρισιές όμως, πάω και στο γήπεδο. Disclosure: Τα δύο υβριστικά σχόλια που είχα τα έσβησα, σε ένα άλλο απάντησα γιατί είχε επιχειρήματα. Με τη σειρά μου, οπότε σκέφτομαι κάτι αρνητικό το κρατάω για τον εαυτό μου. Το πιθανότερο είναι ότι αν δε μου αρέσει το μπλογκ σου, δεν το διαβάζω καν. Ποιος ο λόγος να σου χαλάσω την ημέρα με ένα ηλίθιο σχόλιο;
  4. Δημοκρατικά δε σημαίνει πανομοιότυπα και χωρίς άποψη. Πειραματίσου αλλά μείνε ο εαυτός σου. Κ δε χρειάζεται να είσαι κακός, για να εκφράσεις τη γνώμη σου.Γι’αυτό δημιουργήθηκαν τα μπλογκς εξαρχής. Disclosure: Αν με ενοχλούν στην πραγματικότητα τα υπερπροκλητικά σύνολα, τι πιθανότητες έχω να τα θαυμάσω στο νετ; Ακριβώς, καμία. Είναι η άποψη μου και θα την υπερασπιστώ εδώ με τις επιλογές μου. Αντίστοιχα, αν εμένα δε μου πάει το sheepskin, δε θα το φορέσω γιατί το είδα σε 10 μπλόγκερς.
  5. Κάποτε η Lopi είχε σχολιάσει το θέμα με τα free ρούχα που στέλνανε σε μπλόγκερς του εξωτερικού. Η άποψη μου; Τώρα που βλέπετε εταιρείες (πχ West Coast Cooler,Toi-Moi)να εκμεταλλεύονται την δύναμη των ελληνικών φάσιον μπλογκς, ελπίζω να καταλάβατε τι σημαίνει έξυπνο μάρκετινγκ. Είναι ωραίο που τα ελληνικά PR αφήσαν τα newsletters κ προχωρήσαν σε πράξεις. Disclosure: Όλοι αγαπάμε τα δώρα. Αν μια εταιρία ρούχων στείλει προϊόντα της σε κορίτσια που τα λατρεύουν κι αυτά με τη σειρά τους τα διαφημίζουν μέσω των ποστς (εφόσον τους αρέσουν), κερδίζει αυτόματα το σεβασμό μου γιατί αντιλήφθηκε την δύναμη των social media.

Το ξέρω ότι σε κούρασα. Είναι όμως από αυτά τα ποστ που ειλικρινά ανυπομονώ να διαβάσω το (αρνητικό,θετικό) σχόλιο σου!

19 thoughts on “Blogging facts

  1. Μου αρέσει πολύ το blog σου και συγκατελέγομαι σε αυτούς 30+ που ως τώρα διάβαζα μόνο περιοδικά μόδας. Ανακάλυψα λοιπόν τα blog και διευρυνα τους ορίζοντες μου…

    1. Χαίρομαι πολύ που τα ανακάλυψες!Στο παρελθόν διάβαζα μόνο περιοδικά και όταν γνώρισα τα μπλογκ βρήκα έναν νέο, συνεχώς εξελισσόμενο, δωρεάν, γεμάτο προσωπικό ύφος κόσμο που λάτρεψα..Σε ευχαριστώ πολύ κ για τα λάικς στο fb,btw🙂

  2. Το σημερινό σου post μου άρεσε πολύ!

    Το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον και θυμάμαι περιστατικά που αναφέρεις σχετικά με hate comments καθώς και για τη σχέση εταιριών pr – blogger.

    Με βρίσκεις σύμφωνη στα όσα γράφεις!

    Και ναι, είναι πράγματι δύσκολο να διατηρεί κάποιος ένα blog. Το προσυπογράφω μιας και έχω στο ενεργητικό μου δύο αποτυχημένες απόπειρες στο παρελθόν. Το πρώτο ήταν στο 2007 και δεν θυμάμαι καν τον τίτλο του αλλά ήταν σαν προσωπικό ημερολόγιο. Το ξεκίνησα σαν ψυχοθεραπεία για να ξεπεράσω διάφορες αλλαγές που συνέβαιναν στη ζωή μου και το σταμάτησα ένα απόγευμα που διαπίστωσα πως πλέον δεν είχα κάτι παραπάνω να πω. Το δεύτερο το ξεκίνησα πάλι γιατί μου άρεσε η μόδα όμως με το που πάτησα το πόδι μου στο Λονδίνο σταμάτησα να γράφω… Άρχισε να γίνεται σταδιακά γιατί δεν προλάβαινα από το διάβασμα αλλά και από τα φώτα της πόλης! Το Λονδίνο με είχε απορροφήσει τελείως! Μέχρι που ήρθε ο καιρός της πτυχιακής και ξανάρχισα το γράψιμο… με αποτέλεσμα τώρα που επέστρεψα στην Ελλάδα να διατηρώ ένα blog που είναι η αγαπημένη μου ασχολία.

    Δυσκολεύομαι καμιά φορά να εκφράζομαι στα αγγλικά (και ας έχω πλέον και επίσημα ένα MA in Media and Communications) αλλά το κάνω γιατί ξέρω πως το διαβάζουν και φίλοι μου στο εξωτερικό και είναι ένας τρόπος να επικοινωνώ μαζί τους. Άλλες φορές που οι σκέψεις μου είναι πολύ προσωπικές απλώς γράφω στην μητρική μου γλώσσα γιατί αυτά που νιώθω και σκέφτομαι μου είναι αδύνατο να τα μεταφράσω.

    Πφφ… ξέφυγα από το θέμα!😛

    Πιστεύω πως υπάρχει χώρος στο διαδίκτυο για όλους. Και είναι όμορφο να υπάρχουν πολυδιάστατες απόψεις που να μπορούν να εκφέρονται από τους εκφραστές τους χωρίς φόβο. Όταν ανακαλύπτω ένα blog με άποψη νιώθω την καρδιά μου να φτερουγίζει. Το να είσαι ο εαυτός σου, να είσαι μοναδικός και διαφορετικός είναι όμορφο. Σε όποιον δεν αρέσεις είναι απλό: τα κουβαδάκια του και σε άλλη παραλία (όπως είπες και εσύ).

    Και ξέρεις τι άλλο είναι πολύ ενοχλητικό; Αυτοί που σου στέλνουν μηνύματα και σου λένε: «Μου αρέσει το blog σου και θα γίνω follower σου αν γίνεις και εσύ πρώτα στο δικό μου blog!» Μα πραγματικά; Τι θράσος είναι αυτό; Δεν ξέρω… απλώς προσπαθώ να αγνοώ τέτοια σχόλια και προσωπικά μηνύματα.

    Αν μου αρέσει το blog σου θα το προτείνω, θα σε παρακολουθώ. Αν όχι τότε δεν θα το κάνω.

    Αν σου αρέσει το blog μου και θες να το βάλεις στα link σου τιμή μου. Αν όχι, δεν πειράζει! Δεν είναι υποχρεωτικό και σίγουρα αυτή σου η πράξη δεν προσδιορίζει το ποιος είμαι, το πως, το γιατί και το πότε γράφω.

    Αυτός είναι ο τρόπος που σκέφτομαι και πραγματικά απογοητεύτηκα με κάτι τέτοια μηνύματα την τελευταία εβδομάδα. Αλλά απλώς επιλέγω να τα αγνοήσω.

    Εμ… το ξέρω πως μακρυγόρησα… και συγνώμη για το εκτενές σχόλιο!

    Once again, really nice post!🙂

    1. Χαχα,συνέχεια μας βρίσκω κοινά..Κι εγώ είχα ξεκινήσει 2 μπλογκς στο παρελθόν, τα σταμάτησα για διαφορετικούς λόγους, κυρίως γιατί ήταν πολύ προσωπικά. Όσο για το θέμα της γλώσσας, διαβάζω βιβλία κ μπλογκς στα αγγλικά έτσι συχνά βρίσκω τον εαυτό μου να σχεδιάζω ποστ στο μυαλό μου ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ. Ναι, και δυσκολεύομαι μετά να τα μεταφράσω στη μητρική μου γλώσσα, αν είναι δυνατόν. Γι’αυτό μένω σταθερή στα ελληνικά, για να μην τα ξεχνάω κ να μη ξεχνάω ότι μιλάω για την ελληνική αγορά/στυλ/νοοτροπία. Έτσι αυτόματα απευθύνομαι σε ελληνικό αναγνωστικό κοινό, ένα τέλειο κοινό που είναι ζωντανό κ τώρα γνωρίζει τις χαρές των φάσιον μπλογκς.
      Αυτά τα σχόλια που περιέγραψες είναι πολύ εκνευριστικά. Καλά κάνεις και τα αγνοείς, τα λινκς δεν είναι αυτοκόλλητα να τα ανταλάσσουμε. Είναι οι προσωπικές προτιμήσεις μας.
      Μου αρέσει που ανανεώνεις συχνά το μπλογκ σου, ελπίζω να μη σταματήσεις🙂

  3. Δεν θα σταματήσω! Promise!

    Γι’αυτό άλλωστε και δεν έχω βάλει ταμπέλα στο blog μου. Δεν είναι ούτε μόνο για μόδα ή στυλ, ούτε μόνο σαν προσωπικό ημερολόγιο. Είναι απλώς σαν ένα λεύκωμα, σαν ένας μεγάλος πίνακας ανακοινώσεων!

    Προσωπικά μου αρέσει που γράφεις μόνο ελληνικά! Και φυσικά πρέπει να ξαναπώ πως τα αγαπημένα μου post έχουν να κάνουν με τα book reviews!🙂

    Συνέχισε δυναμικά our little stylist!

  4. Πόσο συμφωνώ με αυτά που γράφεις! Όταν δεν είσαι ο εαυτός σου, το blogging καταντά κουραστικό και χρονοβόρο.

    Με την ευκαιρία, θα ήθελα να σε συγχαρώ για το blog σου- τα κείμενα είναι κάθε φορά καλογραμμένα και οι φωτογραφίες πάντα προσεγμένες. Είναι πράγματα που θέλουν αρκετή φροντίδα κι αυτό φαίνεται😉

    xoxo

  5. …»Το blogging ΔΕΝ είναι εύκολη υπόθεση…aν δεν είσαι ο εαυτός σου, δε θα σε διαβάζει κανείς….Like! Like!
    …Και εννοείται ότι τα social media έχουν μεγάλη δύναμη πια, αρκεί να μπορείς να την χρησιμοποιήσεις σωστά. Και το σωστά κρύβει πολλές, μα πολλές παγίδες! Πόσο συμφωνώ με το post σου!

    Καλή συνέχεια Little Stylist χχ

  6. Πραγματικά, δεν υπάρχει κάτι σε αυτό το ποστ με το οποίο να μην συμφωνώ. Έπρεπε κάποια στιγμή να γραφτεί κάτι τέτοιο, πόσο μάλλον από σένα που τα έχεις παρακολουθήσει όλα αυτά για τα οποία λες από την αρχή. Κάποια στγμή σκοπεύω να δημοσιεύσω και εγώ ένα ποστ με guidelines για απλά βασικά πράγματα που οφείλει να γνωρίζει μια fashion blogger, πχ πόσο σημαντικό είναι το credit στις φωτογραφίες που δεν μας ανήκουν, και άλλα πολλά.

    1. Είναι σημαντικό για μένα που το διάβασες γιατί ξέρω ότι λίγο αργότερα ξεκίνησες κι εσύ, ήθελα πολύ να δω την δική σου οπτική. Να κάνεις ένα ποστ σαν αυτό που λες, είναι απολύτως απαραίτητο!

  7. τα hate comments είναι τελικα κατι που μας εχει απασχολήσει όλους κάποια στιγμή. εγώ ακόμα σοκάρομαι να πω την αλήθεια, γιατι δε μπορώ να διανοηθώ πως η ανωνυμία βγάζει σε μερικούς τόσο κακό εαυτό. δε νομίζω να τολμούσαν ποτέ να πουν τα ίδια face to face🙂
    btw πολύ σωστό point ο χρόνος που απαιτείται να σκεφτείς, φωτογραφησεις, επεξεργαστεις κλπ το κάθε ποστ μέχρι να πάρει τη τελική του μορφή. seriously, δε γραφονται από μόνα τους!!

    1. Μα δε μπορούν να καταλάβουν ότι η ανωνυμία δεν τους κάνει λιγότερο βλάκες. Περισσότερο δειλούς σίγουρα.
      Επίσης, τώρα που έκανα τη σχετική έρευνα για το ποστ, διάβασα τα σχόλια σου σε ένα παλιότερο της AleccaRox αν δεν κάνω λάθος, που έγραφες ότι σου είχαν πάρει φωτογραφίες από fw. Είναι εκνευριστικό να μη σέβεται κάποιος την δουλειά σου ή να την υποτιμά, αλλά να στην κλέβει κιόλας; Απαράδεκτο!

  8. Nice post dear! Εγω μολις ανακαλυψα το blog σου μεσω του twitter! Εχω και το δικο μου blog που ειναι πιο πολυ για τα αρθρα μου και γραφω και στο http://www.lifestyle-rebels-com μαζι με κατι αλλα κοριτσια! Στο δικο μου δεν αφηνω με τιποτα ανοιχτα τα comments! Tα ειχα καποτε αλλα δεν αντεχα αλλο τα hating messages απο την πρωην του νυν μου! Στο αλλο blog τα ειχαμε ανοιχτα! Καθημερινα εμπαινε ενας και μας παρενοχλουσε για το καθετι! Μαλλον 1 γιατι αντρας δε νμζω να καθισει και να ασχοληθει τοσο πολυ η να ξερει τι υφασμα ειναι το φορεμα! Nice article btw!🙂

  9. ήθελα απο μέρες να σχολιάσω εδώ αλλά δεν προλάβαινα.
    συμφωνώ σε γενικές γραμμές με όσα γράφεις. το μόνο στο οποίο (ας πούμε ότι) διαφωνώ είναι το ότι το μπλογκιν δεν ειναι εύκολη υπόθεση. διαφωνώ με την έννοια ότι το μπλογκ είναι κάτι που επιλέγει κάποιος να έχει. δεν μας υποχρεώνει κανεις, ούτε φυσικά το οτι εχουμε μπλογκ μας κάνει απαιραιτήτως ενδιαφέροντα άτομα. οπότε απο τη στιγμή που είναι επιλογή μου και το κάνω κυρίως για μένα, δεν μπορώ να παραπονεθώ κιολας που ξοδεύω χρόνο για να φωτογραφίσω, να φωτοσοπίσω κλπ κλπ.

    το θέμα της γλώσσας με έχει προβληματίσει κι εμένα πολύ. αρκετές φορές σκέφτομαι να το γυρίσω σε ελληνικά αλλά πάλι το μετανιώνω, όχι τόσο όμως για τους λιγοστούς μη ελληνόφωνους που το βλέπουν όσο γιατι μερικές φορές προσπαθω να φανταστώ αυτά που γράφω στα ελληνικά και μου φαίνονται αστεία (ειδικά όταν αναφέρομαι σε πιο πρσωπικά θέματα). ειναι περίεργο και δεν μπορώ να το εξηγήσω καλά, όμως όσο περίεργο και χαζό μου φαίνεται μερικές φορές το ότι γράφω αγγλικά, άλλο τόσο αστείο θα μου φαινόταν σε μερικές περιπτώσεις να γράφω ελληνικά. η ξένη γλώσσα μερικές φορές σε κάνει να αποστασιοποιείσαι. κι αυτό συχνά ειναι επιθυμητό. νιώθω σαν να βγαίνουν απο μένα αλλα να τα γράφει άλλος…psycho?

    όσο για τα περι μαρκετινγκ, ο καθένας νομίζω κάνει αυτό που νιώθει. αν το πιστεύει, τότε αυτο θα φανεί. αυτο που λες κι εσύ, οτι αν δεν είσαι ο εαυτός σου θα φανεί. αυτο ειναι το μόνο σίγουρο και νομίζω οτι τώρα πια που υπάρχουν αρκετά μπλογκ αυτης της θεματολογίας, ο καθενας μας καταλαβαίνει ποιος το κάνει επειδή του αρέσει και ποιος έχει άλλο κίνητρο. προσωπικά νιώθω μερικές φορές τελείως outsider μιας και δεν συμμετέχω σε event κλπ. αλλά είπαμε…ο καθένας αυτό που μπορεί…

    μ αρέσει που γράφεις πιο συχνά τελευταία. άντε τώρα σε κούρασα εγώ με το σχολιο-σεντόνι.

    1. Λατρεύω τα σεντονοσχόλια,σ’ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να σκεφτείς κ να γράψεις την άποψη σου🙂
      Όσον αφορά το χρόνο/κόπο που απαιτεί ένα μπλογκ,σε καμία περίπτωση δεν το είπα για να παραπονεθώ. Αντίθετα, ήθελα να εκφράσω τον θαυμασμό μου για τα πολύ καλά μπλογκς που καταφέρνουν να κάνουν προσεγμένα ποστς ενώ παράλληλα έχουν τόσες ασχολίες. Μάλιστα, έκανα την παρατήρηση αυτή γιατί σκέφτομαι ότι εγώ που δε συμμετέχω σε ιβέντς κλπ καταναλώνω αρκετή ώρα της ημέρας σκεπτόμενη το στήσιμο ενός ποστ ή ψάχνοντας να βρω όλα τα υλικά, φαντάζομαι ότι τα κορίτσια που ασχολούνται θα αφιερώνουν ένα σεβαστό κομμάτι του χρόνου τους. Κ το ξεκαθάρισα γιατί σκέφτηκα ότι αρκετοί το υποτιμούν ή πιστεύουν ότι αρκεί να κλέψουν δυο φωτό από το ίντερνετ για να έχουν φάσιον μπλογκ.
      Αυτό με τα αγγλικά το καταλαβαίνω 100%, πολλές φορές θέλω να γράψω κάτι στα αγγλικά γιατί θα ακουστεί πιο συνηθισμένο,πιο αποστασιοποιημένο,πιο κουλ τέλος πάντων. Μερικές φορές μάλιστα, για να εξηγήσεις κάτι στα ελληνικά χρειάζεσαι πολύ περισσότερες φράσεις. Η Lopi είχε πεί στο πρώτο ggd ότι γράφει στα αγγλικά γιατί της φαίνεται περίεργο να γράφει για μόδα στα ελληνικά, καμιά φορά το σκέφτομαι κι αυτό γιατί μπορεί να ισχύει.
      Μη νιώθεις αουτσάιντερ, όποτε διαβάζω ποστ σου νιώθω ότι είμαι σε μια άλλη ρετρό εποχή,κι αυτό είναι πολύ αυθεντικό.
      χχ

  10. Παράθεμα: Fashion Blogging
  11. Μα τι τέλειο ποστ ειναι αυτό; Και τι φοβερά σχόλια επίσης! Συμφωνώ σε πολλά απ’όσα λες και ειδικά σε αυτό για τα ελληνικά. Εγώ όταν άρχιζα το μπλογκ σκέφτηκα: εγώ μπαίνω σε τόσα ξένα μπλογκς που δεν είναι γραμμένα στα αγγλικά και δεν με πειράζει καθόλου (αν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον) οπότε ποιός ο λόγος να μην γράφω το δικό μου στα ελληνικά; Γράφω όμως τους τίτλους στα αγγλικά γιατί όντως έτσι μου φαίνονται πιο cool:P

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s